|
با كف دست احساسم را بيان ميكنم نويسنده: آلن پيز ترجمه: سعيده زنگنه
از ديرباز، كف دست باز نشانه حقيقت، صداقت، بيعت و تسليم بوده است. بسياري از سوگندها با قرار دادن كف دست بر روي قلب صورت ميگيرد و زماني كه شخصي در حال اداي شهادت در دادگاه است، كف دست خود را نمايان ميكند؛ كتاب مقدس را در دست چپ ميگيرد و كف دست راست را براي مشاهده حضار، بالا ميبرد. در برخوردهاي روزمره، مردم از دو حالت اساسي كف دست استفاده ميكنند. در حالت اول، كف دست رو به بالا، علامت گدايي براي پول يا غذاست. در حالت دوم، كف دست رو به پايين قرار ميگيرد، انگار چيزي را پايين نگه داشته يا از بالا آمدنش ممانعت ميكند. يكي از معتبرترين روشها در تشخيص اينكه شخص صادق و شريف است يا خير، مشاهده حالات كف دست است. همانطور كه يك سگ براي اظهار تسليم و سلطهپذيري، گردن خود را جلو ميآورد، انسان هم از كف دستهايش براي اظهار همين رفتار يا احساس استفاده ميكند. به عنوان مثال، زماني كه شخصي ميخواهد كاملاً صادق و رك باشد، يك يا هر دو كف دست خود را در برابر طرف مقابل نمايان ميكند و احتمالاً ميگويد، «بگذار كاملاً رك باشم» زماني كه شخصي رفتاري صادقانه در پيش ميگيرد و يا شروع به گفتن حقيقت ميكند كف دستهايش يا بخشي از آنها را براي طرف مقابل نمايان ميكند. همانند اكثر حركات بدن، اين حركت كاملاً ناآگاهانه انجام ميشود، و بدين ترتيب شما را متوجه صداقت شخص ديگر ميكند. كودك هنگام دروغگويي يا پنهان كردن يك چيز، كف دستهايش را در پشت خود قايم ميكند. همچنين، شوهري كه ميخواهد به همسر خود دروغ بگويد، دستهايش را در جيب خود ميگذارد يا دست به سينه ميشود و اين حركت، همسر وي را متوجه كتمان حقيقت ميكند. اغلب به فروشندهها ميآموزند، چنانچه مشتري دليلي براي نخريدن محصول آنها ارائه ميكند، به كف دستهايش نگاه كنند، زيرا دلايل معتبر فقط با كف دستهاي نمايان، همراه است.
|
|
ادامه مطلب...
|