برخـی افراد ممكن است با خواندن این مقاله پیشنهادات من را غیر اخلاقی و غیر منـصـفانـه تلقی كنـنـد. بـه بـازی گرفتن احساسات دیگران كار نـا پـسـندی است بـخـصوص كسانی كه بسیار دوستتان دارند. اما متاسفانه دنیای واقعی همیشه اینگونه عمل نـمـیكند.

بعضی وقتها شما به امید بدست آوردن فرد خاصی ماهها خود را به آب و آتش میزنید به عشق او زنـدگی میكنـید و حسرت داشتنش را میكشید و عاقبت بدون ثمر و نتـیجـه ناكام می مانید. و آنـجاسـت كـه راهـكـارهـای ذیل ناگهان همچون موهبتی آسمـانـی جـلـوه گـر خـواهند شد. البته توصیه های من سحر و جادو نبوده و آنگونه نیز نمیـبـاشـد كه شخصی را برغم خواست و میل باطنی و با بكارگیری این تكنیكها وادار بـه آن كند كه دلباخته و عاشق شما گردد. كاری كه این تكنـیـكها انجام می دهند شـانـس و اقـبـال را بمقدار زیادی به سود شما افزایش می دهند. آیا این كار شرورانه و نادرست است؟ من اینطور فكر نمیكنم بنابراین به مطالعه خود ادامه دهید.

نویسنده: پُل هرسان
ترجمه: میترا كدخدایان

قوانین پایداری و دوام عشق
« تا زمانی كه برای دوام پیوندتان مبارزه می‌كنید، هر دو برنده‌اید »
طی 25 سال سابقه كار به عنوان مشاور ازدواج، صدها زوج ناراضی و ناكام در روابط زناشویی به من مراجعه كرده‌اند. دیده‌ام كه چگونه اشتیاق و عشق شدید به خشم و غضب مبدل گردیده است و به همراه آنان برای عشقی كه از دست داده‌اند و یا هرگز بدان دست نیافته‌اند متأثر و اندوهگین شده‌ام.
خانمی با تأسف اظهار می‌كرد: «ابتدا به نظر می‌رسید كه عاشق یكدیگریم، اما حالا از آن عشق آتشین حتی اثری نمانده است! چرا باید شب‌ها در حالی كه او را در كنار دارم این چنین احساس تنهایی كنم؟ آیا واقعاً ازدواج عشق را از بین می‌برد؟»
نه چنین نیست. ازدواج از بین برنده عشق نیست حتی می‌تواند سبب پایداری و دوام آن باشد. یك بار خود شاهد شصتمین سالگرد ازدواج زوجی خوشبخت بودم.

عشق چیست؟ شما از عشق و شاد بودن صحبت می‌كنید. معیارهای شاد بودن و عشق شما چیست؟ خیلی متأسفم كه مجبورم به این سئوال پاسخ دهم. هر كسی می‌داند كه عشق چیست؟ اما اگر از من بپرسید فكر می‌كنم كه هیچ‌كس یا به‌ندرت كسی دقیقاً بداند كه عشق چیست؟ عشق یكی از نادرترین تجارب است. فیلم‌هایی در موردش می‌سازند در داستان‌ها در خصوص آن صحبت می‌شود، ترانه‌های بسیاری می‌سازند. شما می‌توانید در رادیو، تلویزیون، مجله‌ها مطالب زیادی را در مورد عشق ببینید. مردمان بسیاری، پیوسته خود را درگیر آن می‌كنند و به دیگران كمك می‌كنند تا بفهمند عشق چیست؟ شاعران، نویسندگان، رمان‌نویسان همه و همه در مورد عشق به ما چیزهایی را می‌آموزند. اما با این وجود هنوز عشق، پدیده‌ای ناشناخته باقی مانده است. در حالی‌كه باید خیلی خوب شناخته شده باشد. همان‌طور كه هر كسی می‌تواند بپرسد غذا چیست؟ اگر كسی باشد كه از آغاز تولد، طعم گرسنگی واقعی را چشیده باشد و سئوال كند كه غذا چیست ما نباید تعجب كنیم چون سئوال او كاملاً بجا و مربوط است شما می‌پرسید عشق چیست؟ عشق غذای روح است. اما كسی كه گرسنگی كشیده است روح و روان او نمی‌تواند عشق را بچشد و مزه واقعی آن را بداند. بدن به غذا نیاز دارد و این نیاز همچنان ادامه دارد اما روحی كه غذایش را دریافت نكرده است مرده است یا هنوز به‌دنیا نیامده یا همچنان در بستر مرگ افتاده است. زمانی كه كودك متولد می‌شود، او توانایی و ظرفیت برای عشق ورزیدن و عاشق بودن را دارد و كاملاً به این توانایی مجهز شده است. هر كودكی با عشق كامل به‌دنیا می‌آید و درست می‌داند كه عشق چیست. نیازی نیست كه به كودك بگوییم عشق چیست؟ مشكل از اینجا سرچشمه می‌گیرد و شروع می‌شود كه پدر و مادر نمی‌دانند عشق چیست و چنانچه به او آموخته نشود. این كودك با گذشت زمان خود پدر و یا مادری می‌شود كه توانایی عشق ورزیدن و عاشق بودنش را از دست داده است.

ترجمه: بابك ریاحی‌پور _ فرشید قهرمانی

اندوه زیبایی خاص خود را دارد, آن را جشن بگیرید
در اندوه غرق نشوید، بلكه نظاره‌گر آن باشید و از آن لذت ببرید، زیرا اندوه زیبایی‌های خاص خود را دارد.
ما معمولاً آن قدر در اندوه غرق می‌شویم كه فرصت نظاره‌ كردن آن را از دست می‌دهیم و به زیبایی‌های لحظه‌های غم و اندوه پی نمی‌بریم. هنگامی كه آدم شاد است، هیچ‌گاه مثل زمانی كه غمگین است، عمیق نیست. اندوه عمق دارد، در حالی كه شادی سطحی است. بد نیست كمی به آدم‌های به ظاهر شاد اطرافمان نگاه كنیم؛ همیشه لبخند به لب دارند و دارند از خوشحالی بال در می‌آورند. با كمی دقت در خواهیم یافت كه بسیاری از آنها سطحی و كم‌مایه هستند. و هیچ عمقی ندارند. شادی مانند موج دریاست كه بر روی سطح آب روان است. در حالی كه اندوه، چون اقیانوس عمیق است.
به درون این عمق گام بردارید و نظاره‌گر آن باشید. شادی, شلوغ و پرسروصدا است، ولی غم سكوت خاصی دارد. شادی مانند روز است و اندوه مانند شب. شادی چون نور است و اندوه چون تاریكی. نور می‌آید و می‌رود, ولی تاریكی می‌ماند؛ تاریكی ابدی است. روشنایی گاهی اتفاق می‌افتد ولی تاریكی همیشه هست.

ترجمه: مریم بختیاری

عشق، اساساً به‌دنبال جذب یك‌ نفر به دیگری آغاز می‌شود. در این جاذبه آنچه از طریق حواس‌مان؛ به‌خصوص حس بینایی و در سطحی پنهان و آرام حس بویایی، می‌توانیم دریافت كنیم، اهمیت زیادی دارد. شواهدی به‌دست آمده كه نشان می‌دهند كششی كه نسبت به فرد دیگری احساس می‌كنیم، به‌دلیل تشابه بوی بدن او با [بوی بدن] عزیزترین خویشاوندان‌مان است (مثل پدر یا مادرمان) كه موجب تداعی خاطرات مطلوبی میِ‌شود، این خاطرات از اولین لحظات؛ هر چند ناآگاهانه، می‌توانند برای‌مان اطمینان و امنیت‌خاطر به‌همراه داشته باشند.

ترجمه: خاتمی

پاسخ: هر چند كه شبیه به هم به نظر می‌آیند، اما بسیار متفاوت‌اند. داشتن یك عشق سالم به خویشتن، ارزشی مذهبی است. كسی كه خودش را دوست نداشته باشد، هرگز قادر نخواهد بود دیگری را دوست بدارد. نخستین موج عشق باید در قلب خودت برخیزد. اگر برای خودت برنخیزد، برای دیگری نیز برنخواهد خاست زیرا هر كس دیگری از تو به خودت دورتر است.
مانند پرتاب سنگ به درون دریاچه‌ای آرام است. نخستین موج، در اطراف آن سنگ به وجود می‌آید و سپس امواج منتشر می‌شوند و دور می‌گردند. نخستین موج عشق باید در اطراف خودت شكل بگیرد. انسان باید بدن خودش را دوست بدارد، روح خودش را دوست بدارد. انسان باید، تمامیت وجودش را دوست بدارد. این طبیعی است؛ وگرنه، هرگز قادر به بقا نخواهی بود؛ و این زیباست، زیرا كه تو را زیبایی می‌بخشد. كسی كه خودش را دوست دارد، باوقار و متین می‌گردد. كسی كه خودش را دوست دارد حتماً ساكت‌تر، مراقبه‌گون‌تر و شاكرتر از كسی است كه خودش را دوست ندارد.

نويسنده: استاد درون
ترجمه: يلدا يزدان‌پناه

سرچشمه زيبايي بيروني شما با منبع زيبايي دروني‌تان متفاوت است. زيبايي بيروني از پدر و مادرتان به شما با منابع دروني‌تان متفاوت است. زيبايي بيروني مي‌رسد و اندام آنها، اندام شما را خلق مي‌كند. اما زيبايي دروني از هوشياري‌اي كه در طول زندگي به‌دست آورده‌ايد سرچشمه مي‌گيرد. شخصيت شما، نمودي از پيوند هر دوي اينها است: بنابراين زيبايي بيروني بازتاب زيبايي دروني نيست و همين‌طور برعكس، زيبايي درون، رابطه‌اي با زيبايي برون ندارد. اما گاهي اتفاق مي‌افتد كه زيبايي و نور دروني شما آن‌قدر زياد شود كه برون‌تان را درخشان كند. در اين صورت، هر چند ظاهرتان زيبا نباشد، اما نوري كه از سرچشمه‌تان جاري مي‌شود ـ از ژرف‌ترين سرچشمه‌هاي زندگي ابدي‌تان ـ حتي اندام نازيباي شما را به صورتي زيبا و تابناك جلوه مي‌دهد. اما برعكس، اين امر هرگز صادق نيست؛ زيبايي برون تنها تا مرز پوست شماست و نمي‌تواند زيبايي درون را تحت تأثير قرار دهد. در مقابل، برون شما براي جست‌و‌جوي زيبايي سرچشمه‌هاي دروني خودش است؟ اغلب مي‌بينيم افرادي هستند كه ظاهري بسيار زيبا دارند، اما باطني بسيار زشت و زيبايي برونشان پوششي است تا خود را پشت آن مخفي كنند، اين كار را هر روزه ميليون‌ها نفر، تجربه مي‌كنند. عاشق زن يا مردي مي‌شويد، چون قادر به ديدن زيبايي برونش هستيد و در مدت كوتاهي پي مي‌بريد كه درونيش هيچ‌گونه شباهتي با زيبايي برونش ندارد. براي نمونه، اسكندر كبير اندام و ظاهر بسيار زيبايي داشت، اما ميليون‌ها انسان را قتل عام كرد؛ فقط براي ارضاي نفسش كه مي‌خواست فاتح تمام دنيا باشد. اما نبايد فراموش كنيم كه با زيبا كردن درون، بيرون و ظاهر ما خود را با آن سازگار كرده زيبا خواهد شد.

مترجم: يلدا يزدان‌پناه

ازدواج، در مرتبه دوم اهميت قرار دارد. پديده اوليه بايد عشق باشد تا بتوانيد با هم باشيد. با هم بودن، يك دوستي و يك مسئوليت است. وقتي دو نفر عاشق يكديگر باشند، بايد از يكديگر مراقبت كنند. براي ايجاد چنين مسئوليت و مراقبتي، به هيچ قانوني نياز نيست؛ هيچ قانوني قادر به ايجاد آن نيست. در بالاترين حد، قانون مي‌تواند ساختاري تشريفاتي بر شما تحميل كند كه عشق و دوستي شما را نابود خواهد كرد.
براي اينكه در يك جامعه زندگي كنيد، مي‌توانيد ازدواج كنيد، ولي آن بايد در مرتبه دوم بماند! ازدواج بايد فقط به اين دليل باشد كه شما يكديگر را دوست داشته باشيد؛ آن بايد حاصل عشق شما باشد، نه برعكس. در گذشته چنين بوده كه اول ازدواج مي‌كردند، سپس دو طرف عاشق يكديگر مي‌شدند.
اين غيرممكن است، كسي نمي‌تواند عشق را اداره كند، هيچ‌كس قدرت ندارد كه عشق، را خلق كند. عشق وقتي روي مي‌دهد كه اتفاق افتاده باشد.
مي‌توان دو نفر را كنار يكديگر قرار داد. همانطوري كه در طول سده‌ها، اين كار انجام شده است. اين دو نفر را به ازدواج هم درآورد. در اين لحظات، دوست داشتن به حد خود مي‌رسد. درست مانند خواهران كه برادران‌شان را دوست دارند و برادراني كه خواهر‌شان را دوست دارند. اين يك تركيب تحميلي است. وقتي كه دو نفر با هم هستند، پس از دوست داشتن، عشق به وجود مي‌آيد، آنگاه اين دو نفر به هم متكي مي‌شوند و از همديگر استفاده مي‌كنند.

نويسنده: منيره‌ يدالله‌وند

چرا نياز شما به ديگران، بيشتر از نياز شما به غذاست؟
استراتژي عمل، جزئيات اينكه چرا عشق براي جلوگيري از افسردگي ضروري است. ارتباط با جامعه، شما را به ارتباط متقابل با مردم نزديك مي‌كند. اميد و اعتماد.
به همان اندازه كه جسم و روح شما به اكسيژن نياز دارد به عشق نيز نيازمند است. عشق، معامله كردني نيست. هرچه شما ارتباط بيشتري با ديگران داشته باشيد، از نظر جسمي و عاطفي سالم‌تر خواهيد بود. هرچه ارتباط شما با ديگران كمتر شود، احتمال مخاطره‌ و زيان براي شما بيشتر است.
اين درست است كه هرچه كمتر دوست بداريد تجربه و افسردگي بيشتري را در زندگي خواهيد داشت. شايد عشق، بهترين داروي ضدافسردگي باشد، به‌همين دليل است كه احساس بدون عشق، عمومي‌ترين شكل افسردگي است.
بسياري از افراد افسرده، نه خودشان را دوست دارند و نه احساس عشق و دوست‌داشتن به ديگران را دارند، آنها بسيار روي خود تمركز مي‌كنند و همين امر باعث مي‌شود كه كمتر مورد توجه ديگران قرار بگيرند و جذابيتي داشته باشند، از اين‌رو فرصت و مجالي نمي‌يابند كه توانايي‌ها و مهارت‌هاي عشق را بياموزند و محروم مي‌مانند.
افسانه‌اي وجود دارد كه عشق، يك‌دفعه اتفاق مي‌افتد. در نتيجه فرد افسرده، اغلب بدون مقاومت و كوركورانه در انتظار كسي مي‌ماند كه او را دوست بدارد. اما عشق، از اين راه عملي نيست. براي عاشق شدن و نگه‌داشتن عشق، مي‌بايد بيرون آمد، فعال بود و مهارت‌هاي ويژه بسياري را آموخت.
بسياري از ما نظر و عقيده خود را در مورد عشق از فرهنگ‌هاي عامه گرفته‌ايم و معتقديم كه عشق چيزي است كه باعث ابراز احساسات مي‌شود. در فرهنگ عامه، عشق ايده‌آل عبارت است از تصورات غيرواقعي، كه بيشتر به شكل تصنعي و سرگرمي است و اين يكي از دلايلي است كه چرا بسياري از ما افسرده هستيم. (عشق ما تصوراتي غيرواقعي و تصنعي و در خيال ماست).

مترجم: يلدا يزدان‌پناه

اين ماه، به ارائه تجاربي مي‌پردازيم، كه نه تنها خودتان مي‌توانيد آنها را انجام دهيد بلكه تأثيري عميق و اساسي در چگونگي ارتباط شما با ديگران خواهند داشت.

به خودتان عشق بورزيد!
وجود خودتان به‌طور كافي مايه نشاط و خرسندي است، به‌طور كافي مايه بركت و سعادت است؛ هيچ‌گونه نيازي براي جست‌و‌جوي دليل ديگري وجود ندارد. تنفس جاري است، قلب در حال تپش است؛ نعمت فوق‌العاده‌اي است! با اين آزمايش كوچك شروع كنيد... زير درختي تنها بنشينيد و براي اولين بار به خودتان عشق بورزيد. دنيا را فراموش كنيد؛ فقط و فقط به خودتان عشق بورزيد. دنيا سفري است از عشق به ديگران و معنويت، سفري است از عشق به خود. بي‌همتاي‌تان را احساس كنيد؛ از وجودتان لذت ببريد.

ترجمه: الهام بارسلطان

عشق يك موضوع بسيار مهم است. شغل نيز به نحو سرنوشت‌ساز با‌اهميت مي‌باشد. بديهي است كه اين دو جنبه از زندگي به ارزش‌هاي كاملاً متفاوتي نياز دارند. ما گمان مي‌كنيم راه دستيابي به عشق و شغل كاملاً متفاوت از هم هستند.
مطالعات نشان مي‌دهد كه ما بيشتر وقت خود را در محل كار صرف مي‌كنيم، به‌طوري كه گويي از منزل فراري هستيم. اوضاع در اغلب خانه‌ها آشفته و به‌هم ريخته است.
بدون شك آمارهاي طلاق، نشان مي‌دهد كه ما در منزل‌هاي‌مان در شرايط جنگ داخلي به سر مي‌بريم. پنجاه درصد ازدواج‌ها با طلاق پايان مي‌پذيرد و بقيه نيز رضايت‌بخش نيست. امروزه اغلب زندگي‌ها، كيفيت خود را از دست داده‌ است.
زندگي در دفاتر كاري نيز به سرعت رو به افزايش است.
بسياري از مردان و زنان بر اين باورند كه مي‌توانند در خانه راه بروند و تنش‌هاي خود را تخليه كنند در حالي‌كه دچار بدترين وضعيت بي‌احترامي نسبت به خودشان مي‌شوند. آنها زشت‌ترين لباس‌هاي خود را مي‌پوشند و نگرش آنها كاملاً حالت خودمحورانه دارد. در مقابل تلويزيون مي‌نشينند و برنامه‌هاي سرگرم‌كننده را تماشا مي‌كنند و از جاي خود تكان نمي‌خورند، مگر آنكه نيروي نشاط‌آوري در خود بيابند و يا نيازي زيستي باعث شود آنها از جاي‌شان حركت كنند.

مترجم: ویدا امیردلاور

استربنرگ براي عشق يك مدل مثلثي در نظر گرفته، كه شامل سه ضلع است: احساسات شديد، تعلق و سرسپردگي.
تعلق به معني احساس وابستگي و اتصال به ديگري است. اما احساسات شديد يا شهوت، به عشق شهواني و فيزيكي معطوف است. و الزام يا سرسپردگي بين ميل و نياز به تداوم و ماندگاري رابطه، است.

يلدا يزدان پناه

Heraclitis مي‏گويد: «هر چيز در حال جريان است و هيچ‏چيز ساكن نيست. هر چيز در حال تداوم است و هيچ چيز ثابت نيست.»
بايد آماده باشيد. اين همان چيزي است كه به آن مراقبه مي‏گويم. وقتي چيزي رفت بايد آماده باشيد. بايد رهايش كنيد. نبايد شكايت كنيد، نبايد از آن يك واقعه بسازيد ـ زماني كه چيزي رفت، رفته است. عاشق زن يا مردي هستيد و سپس لحظه جدايي فرا مي‏رسد. اين لحظه‏اي است كه انسان واقعي را نمودار مي‏سازد. شكايت، اكراه، دودلي، عصبانيت، ستيزه‏جويي و تندخويي يعني اصلاً به او عشق نمي‏ورزي! اگر عاشق هستي جدايي مي‏تواند پديده زيبايي باشد. بايد سپاسگزار باشي. اكنون زمان جدايي فرا رسيده و تو مي‏تواني با تمام وجود بگويي خداحافظ؛ اگر بواقع عاشق هستي. بايد سپاسگزار باشيد. اما شما هرگز عاشق نبوده‏ايد، به عشق فكر مي‏كنيد (مي‏انديشيد)، هر كاري انجام مي‏دهيد اما هرگز عاشق نيستيد.

يلدا يزدان پناه

وابستگي، احساس مالكيت و تعلق همچون صخره‏ها هستند، مانع شكوفا شدن بهار درونتان مي‏شودند. صخره‏هايي بزرگ كه با گذشت زمان سنگين‏تر و سنگين‏تر مي‏شوند. كودك مي‏داند، بدون دانستن اينكه عشق چيست (بدون اينكه بداند عشق چيست). بدون آگاهي از عشق، او مي‏داند، او عشق را مي‏شناسد. اين تفاوت دانا و كودك است: كودك عشق را مي‏شناسد اما نمي‏داند عشق چيست، دانا عشق را مي‏شناسد و از دانستن خود با خبر است. تمام آنچه حول محور وابستگي، مالكيت و تعلق انباشته كرده‏اي بايد انداخته شود. همگي به مثابه زهر هستند. به مردم عشق بورزيد اما عشقي بدون قيد و شرط. به مردم عشق بورزيد و در عوض از آنها هيچ توقعي نداشته باشيد. به مردم عشق بورزيد به خاطر لذت ناب عشق ورزيدن و نگران نباشيد كه آيا فردا نيز همين عشق ادامه مي‎‏‏يابد يا خير. امروز را قرباني هيچ فردايي نكنيد زيرا فردا وجود ندارد. سعي نكنيد عشقتان را ابدي سازيد، به هيچ شيوه‏اي، زيرا عشق شكل‏پذير نيست، نمي‏تواند ابدي باشد همچون گل سرخ است: صبح باز مي‏شود و شب هنگام گلبرگها ناپديد مي‏شوند.